Ayvaini Mağarası
Bu haftasonu iki günlük Ayvaini etkinliğimiz, her zamanki gibi keyifli geçtiyse de iki ana hedefimize de ulaşamadık. Öncelikle yukarı platoda kışın tespit ettiğimiz subatandan mağaraya farklı bir giriş olasılığını değerlendirmek istiyorduk. Şubat ayında epey yüksek debili bir derenin battığı bu noktayı tamamen kurumuş olarak bulduk. Ancak derenin getirdiği bolca çalı, çırpı ve toprak nedeniyle ağzı tamamen kapalı idi. Tam batış ağzında ortada duran büyük kayayı devirmek çok işe yarayacaktı ama kurduğumuz 3 makaralı sisteme rağmen tabanı toprağa gömülü bu iri kayayı yerinden oynatmak mümkün olmadı. Bir miktar toprak birikinti temizlediğimizde suyun gittiği ağzı açabildik ama insan geçecek kadar genişletmek mümkün olmadı.
İkinci hedefimiz mağara içinde daha önce keşfettiğimiz ve bir kısmını haritalandığımız bir yan kolun sonuna kadar ilerlemek ve kalan kısımını ölçümlemek idi. Ne var ki yaklaşık 40 cm tavan yüksekliği ile devam eden bu galeride, ... ehmm nasıl ifade etsek..., biraz "zorlandık". İlerledikçe kendimizi normalden fazla sıklıkla nefes nefese durumda buluyor olmak, sık sık nefesimiz gelsin diye durmak zorunda kalmak bunalttı. Üzerimizde kalın giysilerle yüksek enerji harcıyor olmanın yanında, yaşımızın, hamlığımızın ve dar alanların getirdiği psikolojik bir etkiydi muhtemelen tabii. Ama temkinli davranmak düşüncesiyle bir sonraki defa portatif gaz sensörü ile gelmek üzere dönmek kararı aldık. Yine de daha önceki girişimizden daha ileriye gitmiş olduk ve bu galeri aynı karakterde devam ediyor. Sağa ayrılan bir yan kol ise muhtemelen ana galeriye bağlanacaktır.
Etkinliğin devamında ise mağaranın üzerinde denk düşen arazide bir kaç yürüyüş daha yaptık ve beklenmedik şekilde yeni bir subatan daha tespit ettik. Bunun ağzı daha ümit verici ve basit bir çalı, çırpı temizliği ile giriş imkânı sağlayacak gibi görünüyor. Sonbahar ayları için programa alıyoruz.
Tüm bunlar yanında Ayvaini Mağarası girişinde ESMAD (Eskişehir Mağara Araştırma Derneği) ekibi ile karşılaşmak ve mağaraya girmek için ilk iniş başında sıra beklemek, hoş bir tecrübeydi.
Bir kaç resim galeride.